Eicolo Latino: la historio
L'Eicolo Latino ërditto la tradisioun dë la vëllho "École générale" dâ XVII siècle, dount lî jouve valdê qu'aourìën voulgù eitudiâ a l'eitrangìe aprèe laz eicola primaria coumënsaven a ëmparâ la culturo clasicco. Li valdê, për vio de lour ërlijoun, avìën pâ lou dreit d'anâ a laz eicola dâ Rènnhe dî Savoio. Lou nom "Eicolo Latino" â paréi vèrs l'intrâ dâ 1700.
L'Eicolo Latino à coumënsâ soun atività ënt un chit loucâl a mès dâ paî: la meizoun, quë lei ê ëncaro â joùërn d'ënqueui, èro dâ mouderatour vodouà Rodolfo Peyran. L'eicolo à sërà ënt â 1931, për mancanso dë soldi, d'élève e dë magistre, e il à mai ubèrt ënt â 1945; dooulouro il à marchà për pi dë carant' ann coum Eicolo Medio Parifiâ. L'eicolo aculhìo tuti lh'eicoular quë voulìën lo frecantâ, sënso fâ dë difrënsio d'ërlijoun. Il ê îtâ sërâ ënt â 1986, cant il avìo papì razoun d'ésê, përqué a quê moumënt la lh'ero laz eicola nasiounala.
Mersì a soun ëmpourtanso për l'ëstrusioun dî jouve, e për la valour stouricco dâ cazéi - bâtì ënt â 1865 - la s'ê dësidà d'aranjâ la vëllho eicolo, e dë nën fâ un chéntre dë proumousioun dë culturo, coum il ero itâ për tanti ann. La s'ê pougù aranjâ lu cazèi mersì a l'ajut dë la Tabulo Vodouazo, dë l'Unioun Eouropéo, dë la Rejoun Piemount e dë la Prouvincho de Turin, e mersì â travalh dë l'Asouchasioun. L'Eicolo Latino ê ità inaougurâ lou mê d'ëstëmbre dâ 2006.